Aby pewien Europejski System Walutowy był skuteczny, to każdy członek był zobowiązany stosować się do wszelkich zasad, które zostały tam przedstawione. On nie przewidywał utworzenia wspólnej waluty, jednak w jego ramach posługiwano się Europejską Jednostką Walutową. To ona składa się w 9 walut, do których możemy zaliczyć franka francuskiego, franka belgijskiego, franka luksemburskiego, funta irlandzkiego, funta brytyjskiego, guldena holenderskiego, korony duńskiej, jak i marki niemieckiej oraz lira włoskiego. Wraz z nastaniem roku 1984 dostrzegliśmy, że do Europejskiej Jednostki Walutowej została doliczona Drachma grecka, a w roku 1989 peseta hiszpańska, jak i escudo portugalskie. Takie waluty stanowiły pewien punkt odniesienia do walut narodowych. Poza tym ECU był jednostką obliczeniową w przypadku operacji finansowo-kredytowych. Z czasem mogliśmy zauważyć odpowiednie przekształcenia w tym kierunku. A w końcu dążyły one do ustalenia jednej waluty, która miała zostać uwzględniona przez członków Unii Europejskiej.
Powstała odpowiednia koncepcja, która dotyczy stworzenia wspólnej waluty. Narodziła się ona podczas zakończenia się lat sześćdziesiątych. Wtedy mogliśmy zauważyć kryzys w międzynarodowym systemie walutowym. Wynikało to przede wszystkim z naruszenia układu z Breton Woods. Do skutków możemy zaliczyć dewaluację marki niemieckiej, jak i franka francuskiego. Jednak na szczycie w Hadze w roku 1969 powrócono do idei utworzenia unii walutowej. Ten rok niejako rozpoczyna proce tworzenia Unii gospodarczej, jak i walutowej. Tam był ukazany pewien raport, gdzie mogliśmy zauważyć projekt utworzenia unii gospodarczej, jak i walutowej. Został on oparty na wspólnej polityce monetarnej, jak i scentralizowaniu polityki fiskalnej. Do jego opracowania przyczynił się premier, jak i minister finansów Luksemburga Pierre’a Warnera. Został ten projekt przedstawiony w raporcie, jak i zaakceptowany na szczycie w Paryżu, w roku 1972. Tak przedstawiała się początkowa historia, która jest związana z tworzeniem się unii Europejskiej. Musimy zaznaczyć, że z biegiem lat widać kolejny postęp w tym kierunku.
Nieważne czy mały czy duży, ważne, że własny. Posiadanie firmy daje ludziom wielkie możliwości. Sami zarządzają swoim czasem i wyznaczają kolejne cele do zrealizowania. Nie muszą się przed nikim tłumaczyć, ani pytać o zdanie. Dlatego tak chętnie ludzie zakładają własne firmy. Nie wszyscy oczywiście są skłonni inwestować swój czas i pieniądze w stworzenie czegoś nowego. Wygodnie jest im pracować u kogoś w biurze. Ale na szczęście wiele jest osób, które chcą pracować na własny rachunek i czerpać z tego zyski. Dzięki własnej firmie mogą oni liczyć na większe pieniądze. O ile będą trzymali rękę na pulsie i dbali o ciągły rozwój. Prowadzenie interesów nie jest proste. Współpracuje się z różnymi ludźmi i nie wszyscy niestety wywiązują się ze swoich zobowiązań. Bardzo często właścicielom towarzyszy stres, zmęczenie, a także przykre słowa ze strony pracowników. Ale właśnie takie między innymi są uroki posiadania biznesu. Trzeba również liczyć się z kryzysami i złą kondycją gospodarki kraju. Wiele czynników ma wpływ na losy firm.
Aby pewien Europejski System Walutowy był skuteczny, to każdy członek był zobowiązany stosować się do wszelkich zasad, które zostały tam przedstawione. On nie przewidywał utworzenia wspólnej waluty, jednak w jego ramach posługiwano się Europejską Jednostką Walutową. To ona składa się w 9 walut, do których możemy zaliczyć franka francuskiego, franka belgijskiego, franka luksemburskiego, funta irlandzkiego, funta brytyjskiego, guldena holenderskiego, korony duńskiej, jak i marki niemieckiej oraz lira włoskiego. Wraz z nastaniem roku 1984 dostrzegliśmy, że do Europejskiej Jednostki Walutowej została doliczona Drachma grecka, a w roku 1989 peseta hiszpańska, jak i escudo portugalskie. Takie waluty stanowiły pewien punkt odniesienia do walut narodowych. Poza tym ECU był jednostką obliczeniową w przypadku operacji finansowo-kredytowych. Z czasem mogliśmy zauważyć odpowiednie przekształcenia w tym kierunku. A w końcu dążyły one do ustalenia jednej waluty, która miała zostać uwzględniona przez członków Unii Europejskiej.